TÜRK MİLLÎ EĞİTİMİNİN GENEL AMAÇLARI

1739 Sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu’nun 2. maddesinde Türk Millî Eğitiminin

Genel Amaçları şöyle ifade edilmiştir:

Türk Millî Eğitiminin genel amacı, Türk milletinin bütün fertlerini;

1. Atatürk inkılap ve ilkelerine ve Anayasa’da ifadesini bulan Atatürk

milliyetçiliğine bağlı; Türk milletinin millî, ahlaki insani, manevi ve kültürel değerlerini

benimseyen, koruyan ve geliştiren; ailesini, vatanını, milletini seven ve daima

yüceltmeye çalışan; insan haklarına ve Anayasa’nın başlangıcındaki temel ilkelere

dayanan demokratik; laik ve sosyal bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti’ne

karşı görev ve sorumluluklarını bilen ve bunları davranış hâline getirmiş yurttaşlar

olarak yetiştirmek;

2. Beden, zihin, ahlak, ruh ve duygu bakımlarından dengeli ve sağlıklı şekilde

gelişmiş bir kişiliğe ve karaktere, hür ve bilimsel düşünme gücüne, geniş bir dünya

görüşüne sahip, insan haklarına saygılı, kişilik ve teşebbüse değer veren, topluma

karşı sorumluluk duyan; yapıcı, yaratıcı ve verimli kişiler olarak yetiştirmek;

3. İlgi, istidat ve kabiliyetlerini geliştirerek gerekli bilgi, beceri, davranışlar ve

birlikte iş görme alışkanlığı kazandırmak suretiyle hayata hazırlamak ve onların,

kendilerini mutlu kılacak ve toplumun mutluluğuna katkıda bulunacak bir meslek

sahibi olmalarını sağlamak.
 
BU NE DEMEK?
 
Birinci maddenin içerdiği belirsizliklerle varılmak istenen: ne söylediği belirsiz bir takım hamaset yüklü sözcüklere bindirilerek İtaki'den koparılacaklara bir yolculuk planlandığı belli lakin, bu yolculuğun bedeli olarak bir süreliğine aklın terk edilerek, "hizmetkar" lığın minnettarlık hisleri içinde ulvi bir anlam yüklenerek yapılması zorunluluğu ifade edildikten sonra; ikinci ve üçüncü maddelerde belirtilen "akıl" gerektiren bir takım işlerin başarılabilmesi mümkünmüdür?
 
İtaki'ye dönmeyi başarırlar mı bilinmez ama yolculuğun onları şoka sokacağına şüphe yok...